พารามิเตอร์ทางเทคนิคของรถยก

1. ความสามารถในการยกที่กำหนด: ความสามารถในการยกที่กำหนดของรถยกหมายถึงน้ำหนักสูงสุดของสินค้าที่สามารถยกได้เมื่อระยะห่างระหว่างจุดศูนย์ถ่วงของสินค้าและผนังด้านหน้าของงาไม่เกินระยะห่างระหว่างศูนย์กลางของการรับน้ำหนัก ซึ่งแสดงเป็นตัน (T) เมื่อจุดศูนย์ถ่วงของสินค้าบนรถยกเกินระยะห่างศูนย์กลางของการรับน้ำหนักที่กำหนด ความสามารถในการยกควรลดลงตามไปด้วยเนื่องจากข้อจำกัดด้านเสถียรภาพตามยาวของรถยก
2. ระยะห่างจากจุดศูนย์กลางของน้ำหนักบรรทุก: ระยะห่างจากจุดศูนย์กลางของน้ำหนักบรรทุกหมายถึงระยะห่างในแนวนอน T ระหว่างจุดศูนย์กลางของน้ำหนักบรรทุกมาตรฐานที่วางบนงาและผนังด้านหน้าของส่วนแนวตั้งของงา โดยแสดงเป็นมิลลิเมตร สำหรับรถยกที่มีน้ำหนักตั้งแต่ 1 ตันถึง 4 ตัน ระยะห่างจากจุดศูนย์กลางของน้ำหนักบรรทุกที่กำหนดคือ 500 มม.
3. ความสูงในการยกสูงสุด: ความสูงในการยกสูงสุดหมายถึงระยะทางแนวตั้งระหว่างพื้นผิวด้านบนของส่วนแนวนอนของรถยกและพื้นดินแนวนอนที่รถยกตั้งอยู่เมื่อรถยกบรรทุกจนเต็มและสินค้าถูกยกไปยังตำแหน่งที่สูงที่สุดบนพื้นดินที่เรียบและมั่นคง
4. มุมเอียงของพอร์ทัล: มุมเอียงของพอร์ทัลหมายถึงมุมเอียงไปข้างหน้าหรือข้างหลังสูงสุดของเครนเมื่อเทียบกับตำแหน่งแนวตั้งบนพื้นดินที่เรียบและแข็งสำหรับรถยกที่ไม่ได้บรรทุกของ จุดประสงค์ของมุมเอียงไปข้างหน้าคือเพื่ออำนวยความสะดวกในการยกและขนถ่ายสินค้า หน้าที่ของมุมเอียงคือเพื่อป้องกันไม่ให้สินค้าหลุดออกจากส้อมเมื่อรถยกกำลังบรรทุกอยู่ มุมเอียงไปข้างหน้าของรถยกทั่วไปคือ 3 องศา ~ 6 องศา และมุมเอียงไปข้างหลังคือ 10 องศา ~ 12 องศา
5. ความเร็วในการยกสูงสุด: ความเร็วในการยกสูงสุดของรถยกมักหมายถึงความเร็วสูงสุดที่สินค้าจะถูกยกเมื่อรถยกบรรทุกสินค้าจนเต็ม โดยแสดงเป็นหน่วย m/min การเพิ่มความเร็วในการยกสูงสุดสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานได้ แต่หากความเร็วในการยกเร็วเกินไป ก็มีแนวโน้มที่จะเกิดความเสียหายต่อสินค้าและอุบัติเหตุจากเครื่องจักรเสียหาย ความเร็วในการยกสูงสุดของรถยกในบ้านได้รับการปรับเพิ่มเป็น 20 m/min
6. ความเร็วในการขับขี่สูงสุด: การเพิ่มความเร็วในการขับขี่มีผลอย่างมากต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของรถยก สำหรับรถยกแบบสันดาปภายในที่มีความสามารถในการยก 1 ตัน ความเร็วในการขับขี่ขั้นต่ำเมื่อบรรทุกเต็มจะต้องไม่น้อยกว่า 17 ม./นาที
7. รัศมีวงเลี้ยวต่ำสุด: ระยะทางขั้นต่ำจากด้านนอกสุดและด้านในสุดของตัวรถยกไปยังจุดเลี้ยวเมื่อรถยกขับด้วยความเร็วต่ำโดยไม่มีโหลดและหมุนด้วยพวงมาลัยที่หมุนจนสุดเรียกว่ารัศมีวงเลี้ยวด้านนอกต่ำสุด Rmin และรัศมีวงเลี้ยวด้านในต่ำสุด RMIN ตามลำดับ ยิ่งรัศมีวงเลี้ยวด้านนอกต่ำสุดเล็กลง พื้นที่ผิวที่จำเป็นสำหรับการเลี้ยวของรถยกก็จะยิ่งเล็กลง และรถยกก็จะคล่องตัวมากขึ้น
8. ระยะห่างจากพื้นขั้นต่ำ: ระยะห่างจากพื้นขั้นต่ำหมายถึงระยะห่างจากจุดที่ต่ำที่สุดที่ติดอยู่บนตัวรถโดยไม่รวมล้อถึงพื้น ซึ่งแสดงถึงความสามารถของรถยกในการข้ามสิ่งกีดขวางที่ยกสูงบนพื้นโดยไม่เกิดการชน ยิ่งระยะห่างจากพื้นขั้นต่ำมากเท่าใด ความสามารถในการขับขี่ออฟโรดของรถยกก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
9. ระยะฐานล้อและฐานล้อ: ระยะฐานล้อของรถยกหมายถึงระยะห่างในแนวนอนระหว่างแนวแกนกลางของเพลาหน้าและเพลาหลังของรถยก ระยะรางหมายถึงระยะห่างระหว่างศูนย์กลางของล้อซ้ายและขวาบนแกนเดียวกัน การเพิ่มระยะฐานล้อเป็นประโยชน์ต่อเสถียรภาพในแนวยาวของรถยก แต่ยังช่วยเพิ่มความยาวของรถและรัศมีวงเลี้ยวต่ำสุดอีกด้วย การเพิ่มระยะฐานล้อเป็นประโยชน์ต่อเสถียรภาพในแนวขวางของรถยก แต่จะช่วยเพิ่มความกว้างโดยรวมและรัศมีวงเลี้ยวต่ำสุดของรถด้วย
10. ความกว้างขั้นต่ำของช่องมุมฉาก: ความกว้างขั้นต่ำของช่องมุมฉากหมายถึงความกว้างขั้นต่ำของช่องที่ตัดกันเป็นมุมฉากเพื่อให้รถยกเคลื่อนที่ไปมาได้ แสดงเป็นมิลลิเมตร โดยทั่วไป ยิ่งความกว้างขั้นต่ำของช่องมุมฉากเล็กเท่าไร ประสิทธิภาพการทำงานของช่องก็จะดีขึ้นเท่านั้น
11. ความกว้างขั้นต่ำของช่องซ้อน: ความกว้างขั้นต่ำของช่องซ้อน คือ ความกว้างขั้นต่ำของช่องในขณะที่รถยกทำงานตามปกติ